Categories
BLOG

ย้อนรอยประวัติศาสตร์โซเม็ง มีต้นกำเนิดจากขนมของจีน!?

โซเม็งเป็นหนึ่งในอาหารประเภทเส้นยอดฮิตของคนญี่ปุ่น นิยมทานแบบเย็นในฤดูร้อน วันนี้เราก็จะพาย้อนอดีตไปเรียนรู้ประวัติคร่าว ๆ ของโซเม็งว่ามีความเป็นมาอย่างไร รวมทั้งความสนุกในฤดูร้อนอย่างนากาชิโซเม็งหรือโซเม็งสายน้ำ เริ่มมีมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ไปดูกัน!

ต้นกำเนิดของโซเม็ง

 

โซเม็งมีประวัติศาสตร์อันยาวนานย้อนหลังไปถึงสมัยนารา ว่ากันว่ามีต้นกำเนิดมาจากขนม 索餅 (sakubei) ซึ่งได้รับการถ่ายทอดมาจากประเทศจีนโดยคณะผู้แทนที่ทางญี่ปุ่นส่งไป ซาคุเบเป็นหนึ่งในขนมแป้งทอดแบบจีนที่ทำจากแป้งสาลีผสมแป้งข้าวเจ้าแล้วนวดให้เป็นรูปทรงเชือกเกลียว

 

ตามประเพณีจีนเชื่อว่าการทานขนมชนิดนี้จะช่วยป้องกันไม่ให้เจ็บไข้ได้ป่วย ในสมัยเฮอันทางราชสำนักก็ได้นำมาใช้เป็นธรรมเนียมในวันทานาบาตะ แต่ไม่ใช่ว่าประชาชนคนธรรมดาทั่วไปจะได้ทาน ขนมนี้จะทานกันเฉพาะบรรดาขุนนางในโอกาสพิเศษอย่างเทศกาลและงานพิธีต่าง ๆ

หลังจากนั้นในสมัยมุโรมาจิ ซาคุเบก็กลายมาเป็นเส้นเรียวยาวสีขาวลักษณะแบบที่เราเห็นในปัจจุบันและใช้ชื่อว่าโซเม็ง อาหารชนิดนี้มีปรากฏในเอกสารครั้งแรกคือในปี 1343 จาก 祇園執行日記 (gion shugyou nikki) ซึ่งเป็นบันทึกของศาลเจ้ายาซากะ

 

ในสมัยเอโดะ เริ่มมีธรรมเนียมการทานโซเม็งในวันทานาบาตะ เทศกาลแสนโรแมนติกระหว่างสาวทอผ้ากับหนุ่มเลี้ยงวัว โซเม็งมีเส้นเล็กเรียวยาวสีขาวคล้ายกับด้าย การทานโซเม็งจึงเป็นการขอพรให้มีฝีมือในการเย็บปักถักร้อยได้เก่งขึ้น และตั้งแต่ปี 1750 การผลิตโซเม็งก็ได้รับความนิยมมากกว่าเดิม

โซเม็งเป็นที่ชื่นชอบของชาวญี่ปุ่นทั่วประเทศ มีการผลิตโซเม็งของตัวเองในหลากหลายพื้นที่ทั่วญี่ปุ่น แต่มีโซเม็งจากแหล่งผลิต 3 แห่งที่ถือเป็นโซเม็งที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น คือ 三輪素麺 (miwa somen) ของจังหวัดนารา, 揖保乃糸 (ibonoito) ของจังหวัดเฮียวโกะ และ 小豆島そうめん (shoudoshima somen) ของจังหวัดคางาวะ

 

 

 

 

โซเม็งนิยมผลิตกันในฝั่งตะวันตกของญี่ปุ่น สาเหตุหนึ่งมาจากว่าแหล่งผลิตวัตถุดิบต่าง ๆ ทั้ง ข้าวสาลี น้ำอ่อน (น้ำที่มีปริมาณเกลือของแร่ธาตุต่าง ๆ ละลายอยู่น้อย) และเกลือทะเลอยู่ในบริเวณใกล้เคียง ทำให้ผลิตได้ง่ายและมีคุณภาพที่ดี

ทำความรู้จัก นากาชิโซเม็ง หรือ โซเม็งสายน้ำ

หนึ่งในวิธีการทานที่แสนสนุกสนานในฤดูร้อนก็คือนากาชิโซเม็งหรือโซเม็งสายน้ำที่จะปล่อยเส้นโซเม็งให้ไหลมาตามน้ำใสไหลเย็นในกระบอกไม้ไผ่ ซึ่งบ้านเกิดของนากาชิโซเม็งก็คือเมืองทาคาจิโฮะ จังหวัดมิยาซากิ

 

เป็นวิธีการทานที่ดูมีรสนิยม หลาย ๆ คนจึงอาจจะคิดว่ามันมีมานานแล้ว แต่วิธีทานแบบนี้เพิ่งเกิดเมื่อปีโชวะที่ 30 หรือปี 1955 นี่เอง ว่ากันว่าต้นกำเนิดที่ถือเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดนากาชิโซเม็งคือ ในสมัยนั้น การทำงานกลางทุ่งนาในฤดูร้อนจะมีการต้มเส้นโซเม็งนอกบ้านและนำไปแช่น้ำเย็น ๆ จากช่องเขาทาคาจิโฮะที่ใส่ไว้ในไม้ไผ่แล้วทานเพื่อคลายร้อน          สล็อตเว็บตรง

ถือเป็นอาหารที่มีที่มาที่ไปน่าสนใจไม่แพ้อาหารอื่น ๆ เลย ได้รู้เรื่องราวของโซเม็งแล้วน่าจะทำให้ทานโซเม็งได้อร่อยมากขึ้นนะคะ ^^